Demilitarized Zone tour

Om 7 uur in de ochtend zitten we aan het ontbijt. We hebben in ons hele leven nog nooit zo’n groot ontbijtbuffet gezien. Je kan werkelijk alles krijgen, drie enorme buffettafels vol eten en zelfs brie. Als of het niet genoeg is kan je ook nog eieren laten bakken bij de eggstation of iets Vietnamees laten maken. Uiteraard zijn er ook allerlei soorten fruit. Ik kies o.a. voor rambutan, een klein rond vruchtje in een schil met stekels. Geen idee hoe je dit moet openen, dus ik zet er maar een mes in, dat werkt, er zit een soort Lychee in, lekker.

Om half 8 worden we opgehaald voor een dagtocht naar de Demilitarized Zone (DMZ), het gebied dat Noord- van Zuid-Vietnam scheidde. Onze gids Hoh verteld erg veel over het voormalig Indochina (Vietnam, Laos en Thailand) het gekoloniseerde gebied van de Fransen en uiteraard over de oorlog met de Amerikanen. Wij noemen het de Vietnam oorlog maar de Vietnamese noemen het de Amerikaanse oorlog. Hoh verteld objectief en vanuit Vietnamees oogpunt. We doen vandaag een aantal stops zoals Khe Sanh Camp een voormalig U.S. Army Base, waar nog loopgraven te zien zijn.

Bij de lunch leren we onze medereizigers wat beter kennen. Ditmaal Canadezen, Engelsen en een Oosterijker. Het regent vandaag best hard en veel, daar spreekt iedereen zijn verbazing over uit want het zou in deze tijd van het jaar warmer en zonniger moeten zijn. Maar goed het weer in Engeland is natuurlijk ook slecht en volgens de mensen uit Otawa is het daar -20 graden.

Onderweg zien we veel huizen op palen, die zijn zo gebouwd tegen wateroverlast en om wilde dieren buiten te houden.

De laatste stop zijn de Vinh Moc tunnels, een tunnelstelsel van 2 km lang met verschillende uitgangen. In deze tunnels leefde tussen 1966 en 1972 zo’n 60 families tijdens de bombardementen in deze tunnels, en er werden 17 kinderen geboren. De tunnels zijn voorzien van water, ruimte om te koken en alles wat je nodig hebt om in leven te blijven. De inwoners van dit gebied hebben hierdoor de oorlog overleefd. Ik lees op een bord dat hier 800.000 kilo aan bommen zijn gegooid dat is per inwoner 10 bommen. Sowieso zijn er nergens zoveel bommen gegooid in een oorlog als in Vietnam, zo’n 5 miljoen bommen en daarnaast nog napalm en Agent Orange (codenaam voor het ontbladeringsmiddel). Tot op de dag van vandaag worden er nog steeds bommen gevonden en is het niet raadzaam om van de gebaande paden te wijken. 

Na deze lange maar indrukwekkende dag, eten we lekker in ons hotel, het restaurant zit op de 33ste verdieping met weer een prachtig uitzicht over de stad.

In de lift van het hotel wordt steeds Jazz muziek gedraaid, dus we doen nog even een dansje in de lift omdat Peter dat zo leuk vindt, NOT 😂