Naar Ninh Bin

Xin Chao,

We starten vandaag met een niet al te best ontbijt in ons hotel. We komen in gesprek met twee Amerikanen die met pensioen zijn, jaja het zijn alleen maar jonge mensen in Vietnam. Zij hebben de zelfde reis als ons maar dan andersom. Zij reizen ze van Ho Chi Minh naar Hanoi. Eigenlijk iedereen die we tegenkomen reist van noord naar zuid of andersom met de zelfde tussenstops.

We worden weer netjes met de bus bij het hotel opgehaald om naar Ninh Bin te reizen. De Nederlanders die we gister hebben ontmoet op de boot zitten ook bij ons in de bus. Hun reisschema lijkt op dat van ons, dus we verwachten elkaar de komende dagen wel vaker tegen te komen.

Hat is een uur of 3-4 reizen naar Ninh Binh. Onderweg zien we mangroves, rijstvelden en prachtige begraafplaatsen met kleine gekleurde  tempeltjes maar ook afval wat overal wordt neer gegooid.

Op een gegeven moment staan we stil; we hebben een lekke band. Niet dat de buschauffeur dat zegt, ik zie het omdat ze aan onze kant van de bus de band vervangen. Blijkt ook dat de buschauffeur geen Engels spreekt. Zo spraakzaam als onze gids op de heenweg was, zo stil is deze. Als de bus weer stopt, roept hij “ten minutes”. We kunnen even plassen en lunch halen. Nou ja lunch, een kitkat, wat kleffe cakejes en (gelukkig) bananen. Gelukkig heb ik altijd wat noodvoedsel en water bij me, want zo goed als de vorige bus alles had geregeld zo slecht is deze. 
 

Helaas ook wat later in Ninh Bin aangekomen waardoor we niks meer kunnen ondernemen. Maar dat mag de pret niet drukken, we hebben een bungalowtje op het water met een klein verandaatje in the middle of nowhere. Dus tijd voor een biertje en genieten van het uitzicht met water en enorme rotsen.