Van Ella naar Nuwara Eliya

Vandaag maken we de beroemde treinreis van Ella naar Nuwara Eliya, nou niet helemaal dus, we kunnen maar tot Ambewela omdat de rest van de spoorlijn nog niet begaanbaar is als gevolg van de cycloon eind vorig jaar. 
De trein zit volgepakt met toeristen en hier en daar een verdwaalde Sri Lankaan.

Gelukkig is de trein niet helemaal vol waardoor we ook op andere plekken kunnen zitten om lekker naar buiten te hangen. De trein rijdt niet harder dan een kilometer of 40 dus de deuren staan ook gewoon open. Het landschap is echt geweldig. We zien veel theevelden, mooie bergen en kleine dorpjes. Hoe dichter we bij Nuwara Eliya komen des te kouder het wordt. Nuwara ligt namelijk op 1900 meter hoogte.

We gaan met de Uber van Ambewella naar Nuwara Eliya. Het landschap is hier zo anders. We rijden langs de New Zealand Farm met groene heuvels en Friese koeien.

Ook Nuwara Eliya is anders dan de andere steden die we hebben gezien. Het is er druk, stoffig en je stikt zowat in de uitlaatgassen. Er staan hier veel Engelse gebouwen waardoor deze plaats ook wel Little England wordt genoemd.

‘s Avonds eten we in het beroemde Grand Hotel. De gouverneur van Ceylon, Edward Barnes, liet in 1828 een landhuis bouwen dat in 1892 werd omgetoverd tot een hotel. Uiteraard is het in Engelse stijl gebouwd en van alle luxe voorzien. Wij eten in de Edward Barnes zaal waar weer een overdreven groot buffet is opgesteld.