Tuktuk

Vandaag rijden we in onze eigen tuktuk naar Dikwella. We worden ‘s ochtends opgehaald door tuktukrental voor een lesje tuktuk rijden. De man legt van alles uit over de tuktuk en waarschuwt ons voor de bussen, want die rijden hier als gekken. Dat hadden we al eerder gehoord en ook gezien. Dan  mogen we zelf achter het stuur om te oefenen. Het is even wennen met de koppeling (hendel aan het stuur) rustig op te laten komen maar we brengen het er allebei aardig vanaf dus mogen we zelf op pad. 

Het is een gekkenhuis op de weg, mensen die elkaar aan alle kanten inhalen, voetgangers die zo maar oversteken en dan ook nog links moeten rijden. Na een uur stoppen we ergens voor een lunch en komen tot de conclusie dat we er pas 17 km hebben opzitten. Nou dat schiet ook niet op.

Gelukkig wordt het na de lunch wat rustiger op de weg waardoor we wat meer kunnen doorrijden. Al moet je nog steeds alert blijven op onverwachte situaties zoals bijvoorbeeld een tegemoetkomende bus die over jouw weghelft rijdt waardoor je moet uitwijken.

Als we bij het hotel in Dikwella aankomen, vraag ik bij de receptie waar we onze tuktuk kunnen parkeren. Blijkbaar zijn ze dit niet gewend want al het personeel komt kijken hoe Peter de tuktuk voor de deur parkeert😂.

Gelukkig zijn we nog op tijd om een duik in de zee te nemen op Hiriketiya beach, een klein strandje omringd met palmbomen. We kijken een beetje naar de surfers die daar les krijgen en proberen op hun plank te blijven staan.

Daarna drinken we nog een cocktail in een van de barretjes rondom het strand, kortom weer een heerlijke dag.